•.★*. . . A o m z c h i t e c - t u r e . . .*★.•

อยู่ตรงนี้...นะคนดี

 

 

 

 

 

 

ก้อแค่ยังรักเทอ..

 

 

 

 

 

 

Zatury 24.

 

 

 

พี ซิ้ม ขอบคุนสำหรับทุกๆอย่าง ชีทวิชาต่างๆ ข้อมูลการเรียน ลงทะเบียน น้ำใจในการทำงาน คำว่าเพื่อน ขอบคุนนะ

โต๋ ตือ ขอบคุนสำหรับคำปรึกษาทุกๆเรื่อง มึงเข้าใจและรับฟังกุมาตลอด เพื่อนเที่ยว เพื่อนพาแดก เพื่อนแรด ขอบคุนนะ

นาย นายน้อย ขอบคุนที่โทตามจิกกุ ตื่น ไปเรียน ไปสอบ ไปตามเรื่อง ตื่นได้แล้ว คำปรึกษาบางเรื่องที่ดีดี ขอบคุนนะ

เจน เนิส ขอบคุนสำหรับพลาซ่า ร้านพี่โอ๋ คำปรึษาดีดี เพลงอินดี้ กระต่ายและกรงของเรา เรื่องเรียนที่จิกกุ ขอบคุนนะ

เรียม เรียมมี่ ขอบคุนสำหรับเสียงหัวเราะ ทำให้เรายิ้มได้ตลอด ทำให้รู้ว่าความรักไม่สามารถสัมผัสได้ด้วยตาจิงๆ ขอบคุนนะ

เปรียว หนวด ขอบคุนสำหรับเพื่อนสายที่น่ารักมาตลอด ชิว ชิว เพื่อนติดเอฟแคล เพื่อนสายขี้เมา เพื่อนสายกุ ขอบคุนนะ

มิงค์ สก๊อย ขอบบคุนที่ทำให้กุรู้ว่าถึงบางทีเมิงจะไม่ได้อยู่กับพวกกุมากนัก แต่ใจเมิงก้ออยู่กับพวกกุเสมอ ขอบคุนนะ

แพร์ เต้าหู้ ขอบคุนที่ตะลอนๆไปกับกู ไปไหนไปกัน วันวาเลนไทน์บนชิงช้าสวนลุม เหมือนคู่เลสเรย มึงว่ามั้ย ขอบคุนนะ

ทราย ลิง ขอบคุนที่ชอบมาทามอะไรรั่วๆใส่กุ ร้านพี่โอ๋ เสียงเพราะๆของมึง ที่ร้องเพลงกับกู ความสดใสของมึง ขอบคุนนะ

 

 

 

 

 

อชิ แปะ ขอบคุนงานของอชิ ที่ทามให้เราได้เหนกราฟฟิกงามๆมาตลอด ตลุยฮ่องกงกัน สนุกสุดแสน เมื่อยด้วย ขอบคุนนะ

กิต กิซซี่ ขอบคุนสำหรับเสียงหัวเราะ ความแรด ขนมปังปลาดุก ไก่ทอดอิสลาม ข้าวเหนียวเนื้อถึงเราจะกินไม่ได้ ขอบคุนนะ

โบ กัง ขอบคุนที่ชอบทำเสียงสูงใส่กุ ดิมบาร์ เสียงหัวเราะ เรือข้ามฝาก ศิลปากร ท่าพระจันทร์ มะตะบะ วังหลัง ขอบคุนนะ

เต้ หม่ำ ขอบคุนสวัสดิการชั้นปี หุงข้าวและทามสวัสดิการหนักกว่าใคร เรื่องเฮฮา กับการเปนพี่วินัย รอยยิ้มหม่ำๆ ขอบคุนนะ

นัท ม้าน้ำ ขอบคุนเสียงเพราะๆที่ร้องเพลงอยู่บ่อยๆ ขอบคุนที่ช่วยเหลือสิ่งต่างๆ กลองคณะ งาน เซฟรูป เซฟงาน ขอบคุนนะ

แจ๊ก แว้น ขอบคุนรอยยิ้ม คำพูด เสียงหัวเราะ ที่เมิงทำให้กุยิ้มได้ตลอด ท่าพระจัน วังหลัง ขนมปัง งานสถาปนิก50 ขอบคุนนะ

จุ๊บ จ๊วก ขอบคุนรูปสวยๆจากลูกตระกูลเดียวกัน เสียงหัวเราะ รอยยิ้ม มิตรภาพในกลอง กำลังใจดีดี รูปจากดรีมเวิร์ล ขอบคุนนะ

เหน่ง เหน่ง ขอบคุนสำหรับวันแรกๆที่เข้ามา โคโยตี้ชั้นปีผู้สร้างรอยยิ้มให้กับคนทั้งคณะ กลอง รองเท้าอีแตะที่ดรีมเวิร์ล ขอบคุนนะ

 

 

เพื่อนคนอื่นๆที่ไม่ได้พูดถึง

 

ขอบคุนสำหรับทุกๆอย่างดีดีที่เรามีร่วมกัน ยิ้ม หัวเราะ ร้องไห้ พวกมึงจำได้มั้ยตั้งแต่สามวันแรก มีกิจกรรม หัวเราะกัน

ฟันแทบร่วง ทำกิจกรรม จำชื่อกัน มีป้ายห้อยคอชื่อ "คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต" กูดีใจนะที่ได้มาเจอ

กับเพื่อนๆอย่างพวกมึง จำชื่อกันได้มั่ง ไม่ได้มั่ง หลงๆลืมๆ ทักกันแบบผิดๆถูกๆ พบพี่ๆหลายๆชั้นปี กิจกรรมต่างๆนั่งล้อมวง

มีปลอกแขนที่ตอนนั้นเรียกกันว่าปลอกแขนยาม สีน้ำตาลเขียนว่า .." 'ถาปัด " รองเท้าขาว ถุงเท้าขาว เนคไทน์ เรียบร้อย

พิธีมอบสตู ผูกข้อมือในสตู จุดเทียนรอบๆ พี่ๆร้องเพลงคณะ พิธีปฐมนิเทศน์นักศึกษาใหม่ มีชุดเต้นมาเต้นให้ดู เริ่มกิจกรรม

ประชุมเชียร์ตอนเย็นๆ พี่สันทนาการ พี่วินัย จับสาย พี่สายที่น่ารักอย่างพี่ปาน พี่จอม ทำสัญลักษณ์ชั้นปี สมุดเชียร์ แก้แล้ว

แก้อิกก้อยังไม่ผ่าน วันสุดท้ายของการประชุมเชียร์ โดนกดดันต่างๆนาๆ น้ำตาไหลกันเปนแทบ คำถามจากพี่ๆวินัยหลายๆคน

ลานตึก 5 ตะโกนบูมคณะ 19 รอบ จนพี่ๆเค้าพูดขึ้นมาว่า สถ.19 พร้อมมั้ย?? น้ำตากูไหล ไหลจิงๆ ได้รุ่นแล้ว การบูมสิ้นสุด

เปิดตาแล้ว แสงเทียนล้อมรอบ กูบูมทั้งน้ำตา แผ่นป้ายผ้าผืนใหญ่ผืนนั้น เขียนคำต้อนรับพวกเรา สถ.19 กูไม่รู้จะบรรยายมัน

ออกมายังงัย นั่นคือสิ่งที่กุไม่อาจลืมมันได้ตลอดชีวิต ที่นี่คือครอบครัวของกูหลังที่สอง กูอยู่ รร.มา 6 ปี กูยังไม่ผูกพันธ์เท่า

กับอยู่ที่นี่แค่ปีเดียว อะไรๆมันเกิดขึ้นมากมายระหว่างูกับพวกมึง กูอยากให้พวกมึงจำไว้ว่า เมื่อเพื่อนคนนนี้กลับมาขอให้

มึงอย่ามองกูเป็นคนแปลกหน้า ขอให้เป็นเหมือนเดิม พวกมึงคือเพื่อนกูตลอดไป และกุคงจะหาเพื่อนแบบพวกมึงไม่ได้อิกแล้ว

 

 

 

 

 

กูรักพวกมึง ! 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ก้อรู้สึก ดี ดี ดี มองเทอเดินมา

 

ก้อรู้สึก ดีดีดี มองเทอเดินไป

 

 

 

ก้อรู้สึกดีดีดี ที่มีคนสวย(เทอ)เดินผ่านชั้นมา

คนสวย(เทอ)เดินผ่านชั้นไป....ให้ชั้นมอง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อารม' ดี   รู้สึกดี !

 

 

 

 

 

 

 เ ข้ า กั น ดี กั บ ที่ หั ว ใ จ บ อ ก ไ ว้

 

ชั้นไม่เคยเจอะใคร ไม่ขวา ไม่ซ้าย ไม่สมบูรณ์ไป

ไม่มองแง่ร้ายหรือเอาแต่ใจ..แต่มีอะไรไม่ธรรมดา

 

ชั้นไม่เคยเจอะใคร ไม่เร็ว ไม่ช้า ไม่น้อยเกินไป

แต่มีอะไรที่ดีกว่าใคร ลงตัวกับใจ อยู่กันได้พอดี

 

 

 

 

 

 

 

 

ไม่มีแม้แต่คำพูด

 

 

 

แม้กระทั่งลมหายใจ....ทำไมมันเจ็บแบบนี้นะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

....